Komputer nie myśli tylko działa. Szumi, mruczy, mruga, marudzi, leni się, ziewa, przysypia, zapada w sen lub wpada w osłupienie. Bywa złośliwy, uparty albo dla odmiany bardzo uczynny. Często zajmuje się swoimi sprawami tak intensywnie, że nie zauważa moich potrzeb, albo wręcz odmawia wykonania jakiegoś zadania. A wszystko to za moimi plecami, po cichu, bez uprzedzenia. Mruczy coś pod nosem i udaje, że nie widzi aparatu fotograficznego, nie pozwala zgrać fotek. Zajęty swoimi sprawami nie ma czasu otworzyć programu do obróbki zdjęć. Wie lepiej czego potrzebuję i nie używa polskich liter albo przekręca ludziom nazwiska. Poprawia mnie bezczelnie i zamiast kocanki wychodzą kochanki. Uważa, że za długo siedzę w internecie i nie chce mnie tam wpuścić albo wręcz wyrzuca. Pozwala złośliwie napisać notatkę ze zdjęciami i linkami, a potem klik i wszystko znika, bo komputer ma co innego w planach i nie będzie sobie głowy zawracał moimi wypocinami. Złośliwa bestia. Coś sobie ściąga, coś sobie aktualizuje ważnego niesamowicie, sobie skanuje, sobie blokuje. A co dla mnie? Nic. Samolub jeden. Co on sobie myśli?! Ważny taki! Wszystkie rozumy pozjadał. Złośliwiec. Dobrze, że mi klawiatura palców nie poodgryzała. Bo to ja mu przeszkadzam w tym jego sekretnym życiu.